Haptonomie

Haptonomie

De haptonomie is een wetenschap die de wetmatigheden van het menselijke gevoelsleven bestudeert. Het begrip haptonomie is een samenvoeging van twee oudgriekse begrippen: hapsis en nomos.
Hapsis betekent: gevoel, gevoelsbeleving, tact, tast.
Nomos betekent: wet, regel, norm.
Hapto, in het woord haptonomie, stamt van het werkwoord haptein wat betekent: aanraken, een relatie vestigen, zich hechten aan.... en in overdrachtelijke zin betekent haptein in contact treden om gezond te maken, te helen, te bevestigen. Deze laatste verklaring van het woord haptein karakteriseert de haptonomische benadering het meest.
Haptonomie, het helend aanraken om de ander in zijn wezen affectief te bevestigen.

Beroep op haptonomische basis

( synesie 1 )

In haar praktische toepassing is de haptonomie een benaderingswijze die binnen elk beroep in de welzijns- of gezondheidszorg in te passen is.
De hulpverlener laat de patiënt ontdekken dat hij actief deel kan nemen aan de behandeling en deze niet passief hoeft te ''ondergaan''.
Hij laat de patiënt onder meer voelen dat weggaan voor klachten en/of problemen deze juist erger maken terwijl een actieve deelname andere mogelijkheden biedt.
Door deze ervaring kan de patiënt vanuit een andere invalshoek omgaan met zijn probleem.

Haptonomische begeleiding

( synesie 2 )

Deze vorm van begeleiden is erop gericht de patiënt bewust te maken van de wijze waarop hij/zij met zijn/haar klacht(en) omgaat, er eventueel door beheerst wordt of er zich door laat bepalen. Bovendien laat de hulpverlener de patiënt ervaren wat er verandert als hij/zij het probleem gevoelsmatig benadert.

De mens neemt en heeft deel aan de maatschappij via een veelheid aan  contacten en interacties, waarbij hij voortdurend geconfronteerd wordt met de noodzaak tot het nemen van, al dan niet bewuste, persoonlijke keuzes of stellingnamen.

In onze maatschappij, en door onze opvoeding, zijn wij maar al te vaak geneigd keuzes te maken op grond van wat wij menen dat onze omgeving van ons verwacht of wenselijk acht. Het is daarbij niet vanzelfsprekend te luisteren naar wat wij diep in ons zelf voelen en beleven en die keuze maken die voor ons zelf van belang is en bij ons past.

Als wij ons handelen laten afhangen van de verwachtingen en de mening van anderen, met andere woorden ons  aanpassen, blijkt het niet eenvoudig om te kunnen en durven luisteren naar hoe het voor ons zelf ligt en daarop ons handelen te baseren.
Deze aanpassing, het gevoel dat daarbij hoort en de daaruit ontstane patronen kunnen een belangrijke oorzaak zijn voor stoornissen in het persoonlijk fungeren en het zich al dan niet welbevinden.

In een haptonomische begeleiding gaat de begeleider samen met de patiënt kijken naar de aard van de klachten. Indien nodig gaan zij samen dieper in op de mogelijke oorzaken ervan. Hierbij staat de beleving van de patiënt en de gevoelens die daarbij horen centraal. 

De therapeutische relatie is voor de voortgang van de beleving van essentieel belang: veiligheid, vertrouwen en -affectieve- bevestiging zijn daarbij kernbegrippen. De begeleiding wordt verbaal ondersteund om duidelijkheid te geven. De patiënt kan zoniet rationeel maar ook gevoelsmatig zicht krijgen op de aard, omvang en het belang van zijn/haar probleem, zijn hulpvraag en het therapeutisch proces wat daarop volgt.
Deze begeleiding brengt de patiënt in een bewustwordingsproces en leert hem/haar:

eerder te luisteren naar zichzelf en daar gehoor aan durven geven
 eerder te luisteren naar eigen grenzen en deze te bewaken
 duidelijk durven en kunnen zijn
 anders dan voorheen om te gaan met gevoelens en deze te accepteren
 zijn problemen onder ogen te zien, te verwerken, op te lossen

Wie komt er in aanmerking voor deze begeleidingsvorm?

 mensen die vastgelopen zijn in relatie met zichzelf, de ander(en), school of hun werk
 kinderen en adolescenten met bijvoorbeeld faalangst, fobieën etc.
 mensen met: weinig zelfvertrouwen, geen initiatief durven nemen ( bv. niet durven luisteren naar hoe zij zelf iets zouden willen)
 alle zogenoemde psycho-somatische klachten
 mensen zonder uitgesproken psychiatrische problematiek ( tenzij in co-therapie met een daartoe bevoegd hulpverlener)

Hoe start de haptonomische begeleiding?

De eerste ontmoetingen zijn erop gericht de patiënt zelf te laten ontdekken dat hij/zij voor zijn/haar probleem kan openstaan of er zich voor af kan sluiten. Hij laat hem/haar in een direct aanrakingscontact voelen dat een weerstand niet met verstand of ontspanningstechnieken is op te lossen maar dat hij/zij het probleem wel kan beinvloeden als hij/zij vanuit zijn/haar gevoel durft te luisteren en het onder ogen durft te zien.

Na de eerste exploratie-ontmoetingen wordt gekeken of een verdergaande begeleiding kan plaatsvinden. Dit is afhankelijk van :

 in hoeverre de eerste ontmoetingen de vereiste duidelijkheid gebracht hebben
 de vraag van de patiënt
 de aard van de problematiek

Een begeleiding wordt altijd alleen gestart met instemming van de patiënt. Er wordt regelmatig geëvalueerd of de begeleiding nog aansluit bij de hulpvraag en voortgezet kan of moet worden.

De scholing in de authentieke haptonomie:

Synesie 1 en Synesie 2 is gevolgd aan het Wetenschappelijk Instituut voor Haptonomie te Grave.

 

www.haptonomie.com/haptonomie/

UA-37163849-1